مأموریت

پیشگیری از آسیب‌های قابل‌اجتناب سرطان، در جایی که دسترسی به مراقبت تخصصی محدود است.

در جایی که مسیرهای دسترسی به خدمات تخصصی پراکنده و گسسته‌اند، نبود اطلاعات قابل‌اعتماد از پیشگیری‌پذیرترین سرچشمه‌های آسیب است.

فم‌کن برای کاهش ابتلا و مرگ‌ومیر قابل‌پیشگیری ناشی از سرطان، از راه پیشگیری فردمحور از سرطان فعالیت می‌کند. منظور ما از پیشگیری فردمحور، پیشگیری متناسب با خطر فرد است؛ پیشگیری‌ای که بر اساس سابقه خانوادگی، پیشینه بالینی، خطر ارثی سرطان، اطلاعات ژنتیک موجود، عوامل سبک زندگی و محیطی، و واقعیت‌های نظام سلامت محلی طراحی می‌شود.

هر فرد می‌تواند از پیشگیری‌ای بهره‌مند شود که با خطر، سابقه و شرایط او متناسب باشد. فم‌کن توجه ویژه‌ای به افراد و خانواده‌های دارای خطر افزایش‌یافته دارد؛ از جمله خانواده‌های درگیر با سرطان کولورکتال ارثی، سندرم‌های پولیپوزیس، سندرم لینچ، سرطان پستان و تخمدان ارثی، استعداد ابتلا به سرطان مرتبط با TP53 و دیگر سندرم‌های سرطان فامیلی. فم‌کن در این مسیر از ارزیابی خطر، تشخیص زودهنگام، آموزش بیمار، همکاری چندتخصصی و پیگیری مبتنی بر رجیستری بهره می‌گیرد.

ندانستن وضعیت سلامت خود، درک نادرست خطر ارثی سرطان، از دست دادن فرصت پایش، روبه‌رو شدن با مسیرهای ارجاع ضعیف، یا تصمیم‌گیری پزشکی بدون اطلاعات کافی می‌تواند به آسیب‌های قابل‌اجتناب منجر شود. بخش مهمی از این آسیب‌ها را می‌توان با آموزش ساختاریافته، ارتباطات دیجیتال، ارزیابی خطر، پیگیری مبتنی بر رجیستری و دسترسی به‌موقع به راهنمایی معتبر و چندتخصصی پیشگیری کرد.

فم‌کن با استفاده از هوش مصنوعی، پزشکی از راه دور، رجیستری‌های الکترونیک، ارتباطات دیجیتال و مسیرهای مراقبت مبتنی بر طبقه‌بندی خطر، می‌کوشد پیشگیری فردمحور را در نظام‌های سلامت کم‌درآمد و متوسط‌درآمد امکان‌پذیر، گسترش‌پذیر و مقرون‌به‌صرفه کند.

پیشگیری ثانویه، پیشگیری فردمحور و پزشکی دقیق نباید به نظام‌های سلامت ثروتمند یا به افرادی محدود بمانند که توان خرید خدمات پزشکی پیشرفته را دارند. این رویکردها باید به کسانی برسند که بیشترین امکان بهره‌مندی از آن‌ها را دارند: خانواده‌های پرخطر، افراد آسیب‌پذیر پزشکی، جوامع کمتر برخوردار و نظام‌های سلامتی که در آن‌ها خدمات تخصصی پیشگیرانه کمیاب، پراکنده یا دور از دسترس است.